νεκρόω
νεκρόω, to make dead
νεκρ-όω,
- make dead, mortify, μόριόν τι Gal. 11.265:—Pass., νενεκρῶσθαι τὸ μόριον Id. 18(1).156: metaph., τὰ δόγματα . . δύναται νεκρωθῆναι M.Ant. 7.2; οὐ ψυχὴ κυρίως, ἀλλὰ νενεκρωμένη τις Simp. in Ph. 1066.27; to be dead, νεκρωθείς IG 14.1976; νενεκρωμένος, of the body of Abraham, Ep.Rom. 4.19.
- II metaph., mortify, νεκρώσατε τὰ μέλη Ep.Col. 3.5.
νεκρόω-ῶ :
1 faire mourir, d’où au pass. mourir, Anth. App. 313, 5 ; NT. Rom. 4, 19 ; Hebr. 11, 12 ||
2 rendre comme mort, mortifier, paralyser, NT. Col. 3, 5.
Étym. νεκρός.
νεκρόω, tot machen, töten ; ἔστησε τὴν ἕξιν ἐκπαγεῖσαν καὶ νεκρωθεῖσαν, Plut. prim.frig. 21 ; νεκρωθείς, Ep.adesp. 724 (APP 313); oft im NT ; auch übertr., abstumpfen, unbrauchbar machen.
νεκρόω,
fut. -ώσω
- Ito make dead:—Pass. to be dead, νεκρωθείς Anth.; νενεκρωμένος NTest.
- IIto mortify, NTest.