νεογνός

νεο-γνός, ή, όν,

• = νεόγονος, παῖς h.Cer. 141, cf. h.Merc. 406, Hdt. 2.2, Hp. Aph. 3.24, A. Ag. 1163 codd. (lyr.), E. Ion 31: in Att. Prose, X. Oec. 7.21: freq. of young beasts, ποίμνης νεογνὸν θρέμμα E. El. 495; τὰ νεογνά X. Cyn. 5.14, Arist. PA 665b7.

νεογνός, zsgzn aus νεόγονος, neugeboren ; H.h. Cer. 141 ; Aesch. Ag. 1135 ; Eur. El. 1108 ; βρέφος, Ion 31 ; θρέμμα, El. 495 ; παιδία, Her. 2.2 ; Xen. Cyn. 10.23 u. Sp.

νεογνός, όν contr. for νεόγονος, Hdt., Aesch., etc.