νεοζυγής
νεο-ζῠγής, ές,
- = sq., πῶλος A. Pr. 1009; νεοζυγέεσσι φαλάροισιν Tryph. 155: metaph., νεοζυγέων ὑμεναίων Nonn. D. 48.237.
νεο·ζυγής, ής, ές [ῠ]
1 nouvellement mis sous le joug, nouvellement attelé, Eschl. Pr. 1009 ||
2 fig. nouvellement marié, Nonn. D. 48, 237.
Étym. ν. ζεύγνυμι.
νεοζυγής, ές, = νεόζυγος ; πῶλος, Aesch. Prom. 1011 ; ἅρμα, Choeril. bei Schol. Arist. rh. 3.14.
νεοζυγής
νεο-ζῠγής, ές
= νεόζυγος, Aesch.