νηφαλιεύς
νηφᾰλ-ιεύς, έως, ὁ,
- = νηφάλιος, AP 9.525.14.
νηφαλιεύς, έως [ᾰ] adj. m. sobre, ép. d’Apollon, Anth. 9, 525.
Étym. νηφάλιος.
νηφαλιεύς, ὁ, = νηφάλιος, so heißt Apollo, Hymn. (XI.525.14).
νηφαλιεύς
νηφᾰλιεύς, έως,
= νηφάλιος, Anth.