νικήτωρ
νικήτωρ, victorious
νικ-ήτωρ, ορος,
- victorious: τὸ τῶν N. στρατόπεδον, = Legio Victrix, D.C. 55.23.
νικήτωρ, ορος (ὁ) [ῑ] vainqueur, au pl. les Vainqueurs, n. d’une légion, à Rome, DC. 55, 23.
Étym. νικάω.
νικήτωρ, [ῑ], ορος, ὁ, poet. = νικητήρ (?).