νίκημα
νίκημα, victory
νίκ-ημα, ατος, τό, Dor. νίκ-ᾱμα IPE 12.352.26 (Chersonesus), BCH 27.219 (Crete):—
- prize of victory, victory, Delph. 3(1).483, Plb. 1.87.10, 16.14.5, D.S. 4.33, D.H. 3.27, Plu. Lyc. 22.
νίκημα, ατος (τὸ) [ῑ] victoire remportée, prix de la victoire, Pol. 1, 87, 10, etc. ; DS. 4, 33, etc. ; Plut. Lyc. 22, etc.
Étym. νικάω.
νίκημα, [ῑ], τό, das Ersiegte, der Sieg, häufig bei Sp., wie Pol. 1.87.10 u. öfter ; Plut. Lyc. 22 ; DS. 4.33.
νίκημα
νί_κημα, ατος, τό,
νικάω
- victory, Polyb.