νικήεις
νικήεις, victorious
νικ-ήεις, Dor. νικ-άεις [ᾱ], εσσα, εν,
- conquering, AP 7.428.5 (Mel.).
*νικήεις, dor. νικάεις, άεσσα, ᾶεν [ῑκᾱ] victorieux, Anth. 7, 428.
Étym. νίκη.
νικήεις
from νί_κη
νῑκήεις, Doric νικάεις, εσσα, εν
- victorious, Anth.