νιφάς
νιφάς, a snowflake
νῐφ-άς, άδος, ἡ,
- snowflake, Hom. (only in Il.), mostly in pl., ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ ἤματι χειμερίῳ Il. 12.278; βρέχε . . χρυσέαις νιφάδεσσι, a legendary statement of the wealth of Rhodes, Pi. O. 7.34; ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν Il. 3.222, cf. Luc. Dem.Enc. 5: sg. in collect. sense, snowstorm, νιφὰς ἠὲ χάλαζα Il. 15.170; [πάγος] βρέχετο πολλᾷ νιφάδι was wrapt as in deep snow, Pi. O. 10(11).51.
- 2 generally, shower, πετρῶν A. Fr. 199.7, cf. Th. 212 (lyr.), E. Andr. 1129; τραχεῖα ν. πολέμοιο storm or sleet of war, Pi. I. 4(3).17; ὀμβρία ν., of rain, Lyc. 876; πληγῶν νιφάδες Lib. Ep. 112.6.
- II as fem. Adj., = νιφόεσσα, πέτρα S. OC 1060 (lyr.).
νιφάς, άδος (ἡ) [ῐᾰδ]
I subst.
1 neige qui tombe, Il. 15, 170 ; Eschl. Pr. 992 ; au pl. flocons de neige, Il. 3, 222 ; 12, 156 ; 19, 357 ; νιφάδες χιόνος, Il. 12, 278, m. sign. ; fig. Pd. I. 3, 35 ; O. 11, 53, etc. ; p. ext. pluie, Lyc. 876 ||
2 neige tombée, Hdt. 7, 111 ||
II adj. f. neigeuse, Soph. O.C. 1060 ||
➳ Dat. pl. poét. νιφάδεσσι, Pd. O. 7, 34 ; νιφάδεσσιν, Il. 3, 222.
Étym. νείφω.
1. subst. sneeuwvlok; collect. sneeuwbui;
2. als adj. besneeuwd:
νιφάς, άδος, ἡ, Schneeflocke ; Hom. im plur., Schnee, Schneegestöber, ὥστε νιφάδες χιόνος πίπτουσι θαμειαὶ ἤματι χειμερίῳ Il. 12.278, u. öfter zum Gleichnis der dicht fallenden Geschosse ; auch ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν, 3.222, die Fülle der Beredtsamkeit ausdrückend (vgl. Luc. Dem. enc. b); der sing. nur kollektiv gebraucht, Schnee, 15.170 ; βρέχετο πολλᾷ νιφάδι, Pind. Ol. 11.53 ; u. vom Goldregen des Zeus, 7.34 ; auch übertr., τραχεῖα νιφὰς πολέμοιο, I. 3.35 ; λευκοπτέρῳ νιφάδι καὶ βροντήμασι χθονίοις κυκάτω πάντα, Aesch. Prom. 995 ; übertr., Spt. 195, von Wurfgeschossen, wie Eur. Andr. 1130. – Auch in Prosa, οὔρεα ἴδῃσι καὶ νιφάσι συνηρεφέα, mit Schnee bedeckt, Her. 7.111. – Die VLL erkl. νιφάδες auch durch σταγόνες. – Adjektivisch wie νιφόεσσα braucht es Soph. O.C. 1063, πέτρας νιφάδος.
νιφάς
-άδος, ἡ
[νίφω.]
Dat. pl. νιφάδεσσι Il. 3.222.
- 1
A snowflake G 222, Il. 12.156, Il. 19.357.
So νιφάδες χιόνος Il. 12.278.
- 2
Snow : ν. ἠὲ χάλαζα Il. 15.170.
- 1
νῐφᾰς (ἡ)
- 1snow storm βρέχε θεῶν βασιλεὺς ὁ μέγας χρυσέαις νιφάδεσσι πόλιν O. 7.34 βρέχετο πολλᾷ νιφάδι (sc. πάγος Κρόνου) O. 10.51 met., τραχεῖα νιφὰς πολέμοιο τεσσάρων ἀνδρῶν ἐρήμωσεν μάκαιραν ἑστίαν (cf. νέφος) I. 4.17
νιφάς , άδος (σν.): snow-flake, snow, mostly pl.; w. χιόνος, Il. 12.278. (Il.)
νιφάς
νῐφάς, άδος,
νίφω
- Ia snowflake, in pl. snowflakes, Il., Hdt.; as a simile for persuasive eloquence, ἔπεα νιφάδεσσι ἐοικότα χειμερίῃσιν Il.:—the sg. in collective sense, a snowstorm, snow, Il., Pind.
- 2generally, a shower of stones, Aesch., Eur.; ν. πολέμου the sleet of war, Pind.
- IIas fem. adj., = νιφόεσσα, Soph.