νιφόβλητος
νῐφό-βλητος, ον,
- = foreg., ὥρη Opp. C. 1.429; ἄκρα ib. 3.314.
νιφό·βλητος, ος, ον [ῐ] c. le suiv. Opp. C. 1, 428, etc.
νιφόβλητος, mit Schnee beworfen, bedeckt, Opp. Cyn. 1.428, 3.314.