νῆστις
νῆστις, not eating, fasting
νῆστις, gen. ιος or ιδος, ὁ and ἡ (v. infr.); also dat. νήστει Hp. Acut. 60: pl. νήστεις Antiph. 138, D.H. Rh. 9.16: (νη-, ἔδω):—
- not eating, fasting, of persons, ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας, ἀκμήνους Il. 19.207; νήστιες ἄχρι . . κνέφαος Od. 18.370, cf. Diocl. Fr. 43, Ev.Matt. 15.32, etc.; νήστισιν ἐπιθέντες οἱ πολέμιοι Onos. 12.1: c. gen., νῆστις βορᾶς E. IT 973: metaph., νῆστιν ἀνὰ . . ψάμμαν over the hungry sand, A. Pr. 573 (lyr.).
- 2 with an abstract Subst., freq. in A., νῆστιν νόσον famine, Ag. 1016 (lyr.); ν. λιμός Ch. 250; νήστισιν αἰκίαις the pains of hunger, Pr. 599 (lyr.); νήστιδες δύαι Ag. 1621; also νῆστις ὀσμή the bad breath of one fasting, Phryn. PS p.91 B.
- 3 Act., causing hunger, starving, πνοαὶ νήστιδες A. Ag. 193 (lyr.).
- II as Subst., νῆστις, ἡ, acc. νῆστιν Ar. Fr. 318.3, 506.4, Eub. 110.
- 1 the intestinum jejunum, from its always being found empty, Hp. Carn. 19, Ar. Fr. 506.4, Eub. 63.5 (anap.), cf. Arist. PA 675b33.
- 2 ν. κεστρεύς, fish so called because its stomach was always found empty, Ar. Fr. 156, etc.: hence in Com., of ‘empty bellies’, ἐγὼ δὲ κεστρεὺς νῆστις οἴκαδʼ ἀποτρέχω Alex. 256, etc., cf. Ath. 7.307d.
- 3 Νῆστις, ἡ, = ὕδωρ, Emp. 6.3, cf. Alex. 322.
νῆστις, ιος ou ιδος (ὁ, ἡ) [ῐδ]
I adj.
1 pass. qui est à jeun ou qui jeûne, Il. 19, 156 ; Od. 18, 369 ; Eschl. Pr. 575, etc. ; avec un gén. Eur. I.T. 973 ||
2 act. qui excite la faim, Eschl. Pr. 601, Ag. 193, etc. ||
II subst.
1 ἡ νῆστις, l’intestin jejunum, Hpc. Melet. (Cram. t. 3, p. 105, etc.) ; Ar. (Ath. 96c, etc.) ; Eub. (Ath. 100e), ou l’élément constitutif de l’eau et de l’air, Empéd. 57 Karsten ainsi nommé p.-ê. d’une divinité sicilienne appelée Νῆστις ||
2 ὁ νῆστις, sorte de poisson, Ath. 307d, 308a ||
➳ Du th. νηστι-, acc. plur. νήστεις, Pol. 9, 22 ; DH. Rhet. 9, 16 ; du th. νηστιδ-, dat. sg. νήστιδι, Hpc. 717d ; plur. nom. νήστιδες, Eschl. Ag. 193, 1621.
Étym. indo-europ. *n-h₁d-ti-, « qui ne mange pas, à jeun », v. νη-, ἔδω ; p. la format. cf. ἄγρωστις.
1. nuchter, hongerig:
2. honger veroorzakend:
3. geneesk. subst.
νῆστις, ιος u. ιδος (νη – ἐσθίω), nicht essend, fastend, u. nicht gegessen habend, nüchtern ; Il. 19.207 ; νήστιες, Od. 18.370 ; νῆστιν, Aesch. Prom. 573 ; νῆστις βορᾶς, Eur. I.T. 973 ; Theopomp. bei Ath. VII.308a, wo der κεστρεύς νῆστις heißt u. der Grund dieses Namens angegeben wird ; auch akt., Hunger erregend, πνοαὶ νήστιδες, Ag. 186, πόνος, 322, νῆστιν ὤλεσεν νόσον, 989, αἱ νή. στιδες δύαι, 1604, λιμός, Ch. 248. Es findet sich auch der gen. νήστεως u. plur. νήστεις, vgl. Lobeck zu Phryn. 326. – Ἡ νῆστις ist auch der Leerdarm, intestinum jejunum, weil er immer leer gefunden wird. – Empedocl. bei Arist. anim. 1.5 nannte so das Element des Wassers u. der Luft. S. nom. pr.
νῆστις
[νη-εδ-τις, νη- + ἐδ-, ἔδω.]
Without eating, fasting Il. 19.156, 207 : Od. 18.370.
Strong 3523
not eating, fasting: Mt 15:32, Mk 8:3.†
νῆστις , ιος (νη-, ἔδω): not eating, without food, fasting.
νῆστις, ιος, ὁ,
νη-, ἐσθίω
- 1not eating, fasting, of persons, Hom.; c. gen., νῆστις βορᾶς Eur.:—metaph., νῆστιν ἀνὰ ψάμμον over the hungry sand, Aesch.
- 2νῆστις νόσος, λιμός hungry famine, Aesch.; νήστισιν αἰκίαις the pains of hunger, Aesch.; νήστιδες δύαι Aesch.
- 3act. causing hunger, starving, πνοιαὶ νήστιδες Aesch.