οἰκοφθορέω
οἰκοφθορέω, to ruin a house, squander one’s substance
οἰκοφθορ-έω,
- squander oneʼs substance, Pl. Lg. 929d, 959c:—Pass., lose oneʼs fortune, be ruined, οἰκοφθορημένος Hdt. 5.29, cf. 8.142, 144; ἐκακώθησαν καὶ οἰκοφθορήθησαν Id. 1.196.
οἰκοφθορέω-ῶ (f. ήσω, ao. οἰκοφθόρησα ; pass. ao. οἰκοφθορήθην, pf. οἰκοφθόρημαι) ruiner une maison, Plat. Leg. 929d ; d’où au pass. être ruiné, Hdt. 5, 29 ; 8, 142, etc.
Étym. οἰκοφθόρος.
οἰκοφθορέω, das Haus, das Vermögen zu Grunde richten, durchbringen, Plat. Legg. XI.929d, im Ggstz von μέτρια ἀναλίσκειν, XII.959c ; Sp., οἰκοφθόρησε aor., vgl. Lobeck Phryn. 155. – Im pass. sein Vermögen verlieren, desselben beraubt werden, ἁλόντες ἐκακώθησαν καὶ οἰκοφθορήθησαν, Her. 1.196, vgl. 5.29, 8.144.
οἰκοφθορέω,
fut. -ήσω
οἰκοφθόρος
- to ruin a house, squander oneʼs substance, Plat.:—Pass., aor1 οἰκοφθόρην, perf. οἰκοφθόρημαι, to be ruined, undone, Hdt.