οἴκοι
οἴκοι, οἴκοι, at home
οἴκοι, Adv. (old loc. of οἶκος)
- at home, in the house, οὔ νυ καὶ ὑμῖν οἴ. ἔνεστι γόος . . ; Il. 24.240; οἴ. βέλτερον εἶναι Hes. Op. 365, etc.; τὰ οἴ. oneʼs domestic affairs, X. Cyr. 6.1.42; home products, Pl. R. 371a; ἡ οἴ. δίαιτα S. OC 352; ἡ δʼ οἴ. (sc. πόλις) oneʼs own country, ib. 759; αἱ οἴ. τιμαί Isoc. Ep. 4.7.
- 2 = οἴκαδε I, Zos. 2.27.2.
οἴκοι, adv. sans mouvem.
1 à la maison, Il. 24, 240 ; Hés. O. 3, 63 ; Soph. O.R. 1123 ; Xén. Cyr. 6, 1, 10 ; Plat. Rsp. 371a, etc. ||
2 dans son propre pays, Soph. O.C. 759 ; Isocr. 414e.
Étym. locat. de οἶκος.
οἴκοι, (alter Locativ von οἶκος für οἴκῳ, dah. der Akzent ; οἶκοι dagegen die Häuser), = οἴκοθι, zu Hause, daheim, Hom., Hes. u. Folgde überall ; τὴν οἴκοι πολιτείαν, Plat. Legg. IV.712c ; u. öfters mit dem Artikel, τὰ οἴκοι, die häuslichen Angelegenheiten, Xen. Cyr. 6.1.42.
οἴκοι
[locative of οἶκος.]
At one’s house or home, at home : οἰ. ἔσαν Od. 1.12. Cf. Il. 1.113, Il. 24.240 : Od. 8.324, Od. 13.42, Od. 15.15, 178.
οἴκοι
- 1at home, in oneʼs own country “εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε” P. 4.43 οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν ἐπάγαγες P. 8.65 ὀκτὼ στεφάνοις ἔμιχθεν ἤδη, ἑπτὰ δʼ ἐν Νεμέᾳ, τὰ δʼ οἴκοι μάσσον ἀριθμοῦ, Διὸς ἀγῶνι N. 2.23 ἅλικας δʼ ἐλθόντας οἴκοι τʼ ἐκράτει Νίσου τʼ ἐν εὐαγκεῖ λόφῳ N. 5.45
οἴκοι
οἶκος
- at home, in the house, Lat. domi, Il., Hes., etc.; τὰ οἴκοι oneʼs domestic affairs, Xen., Plat.; so, ἡ οἴκοι δίαιτα Soph.; ἡ οἴκοι (sc. πόλις) oneʼs own country, Soph.