οἶμα
οἶμα, the swoop
οἶμα, ατος, τό,
- spring, rush, swoop, οἶ. λέοντος ἔχων Il. 16.752; αἰετοῦ οἴματʼ ἔχων 21.252; of a serpent, Q.S. 6.201, etc.
οἶμα, ατος (τὸ) élan impétueux, Il. 16, 752 ; 21, 252 ; Q. Sm. 6, 201.
Étym. p.-ê. p. *οἶσμα, de la R. indo-europ. *h₃eis-, bouger rapidement ; cf. sscr. íṣyati, lat. īra.
οἶμα, τό, stürmischer Angriff ; οἶμα λέοντος ἔχων, Il. 16.752, ἀετοῦ οἴματʼ ἔχων, 21.252, d.i. wie ein Löwe od. Adler darauf losstürzend ; Eust. erkl. es als zsgzn aus οἴμημα, vgl. aber οἴσω, οἴμη.
οἶμα
-ατος, τό.
Rush, spring, swoop Il. 16.752.
Sim. in pl. : αἰετοῦ οἴματʼ ἔχων Il. 21.252.
οἶμα , ατος (οἴσω, φέρω): spring, swoop. (Il.) οἰμάω (οἶμα), aor. οἴμησε: dart upon, swoop after, Il. 22.308, 140, Od. 24.538.
οἶμα, ατος, τό,
- = ὅρμημα, Lat. impetus, οἶμα λέοντος ἔχων with the spring of a lion, Il.; αἰετοῦ οἴματʼ ἔχων with the swoop of an eagle, Il.