οἰκτρῶς Save Bailly 2024 οἰκτρῶς, adv. d’une manière touchante ou lamentable, Eschl. Pers. 688 ; Soph. El. 102, etc. || Cp. -ότερα, Anth. 10, 65 ; sup. -ότατα, Eur. Hel. 1209. Étym. οἰκτρός.