οὐτήτειρα
οὐτήτειρα, she who wounds
οὐτ-ήτειρα, ἡ,
- she who wounds, ἔχιδνα AP 7.172 (Antip. Sid.).
οὐτήτειρα, ας (ἡ) adj. f. qui blesse, Anth. 7, 172.
Étym. οὐτάω.
οὐτήτειρα, ἔχιδνα, die verwundende, Antip.Sid. 105 (VII.172).
οὐτήτειρα, ἡ,
οὐτάω
- she who wounds, Anth.