οὔτις
οὔτις, οὔτις, no one (pronoun)
- no one or nobody, neut. nothing, common in all Poets (Hom. uses it almost exclus. for οὐδείς in masc. and fem., but οὐδείς occurs in B. Fr. 28 (masc.), and is preferred by Trag. (οὔτις only twice in E., Fr. 45, 325)), whereas οὐδείς only is used in Prose, exc. in neut. (v. infr.), οὔτις . . Δαναῶν Il. 1.88; οὔ. θεῶν A. Ag. 396 (lyr.), etc.: freq. agreeing with its Subst., οὔ. ἀνήρ S. El. 188 (lyr.), cf. A. Pr. 445, Pers. 414, etc.: in Hom. and Hes. other words may come between, οὐ γάρ τις, οὐ μὲν γάρ τις, Il. 6.487, Od. 8.552; οὔτε τινά . ., οὔτε τις . . Il. 13.224: rare in pl., ἐπεὶ οὔτινες ἐγγύθεν εἰσίν Od. 6.279; προφήτας οὔτινας A. Ag. 1099 (lyr.).
- 2 neut. οὔτι is freq. used as Adv., by no means, not at all, Il. 1.153, 2.338, etc.: so not only in Trag., but in Hdt., 1.148, 3.36, al., and in Pl., R. 331a, 351a, al.: strengthd. οὔτι γε, Id. Phd. 81d; οὔτι μὲν δή Id. Tht. 186f, etc.; οὔτι μήν S. El. 817, etc.: also separated, οὐ γάρ τι Il. 20.467, S. Aj. 1111, etc.; οὐ μὲν γάρ τι Il. 19.321, etc.; οὔ νύ τι 8.39, etc.
- 3 τὸ οὔτι nothing, S.E. M. 1.15: pl., τῶν οὐτινῶν ib. 17.
- II as pr. n. with changed accent Οὖτις, ὁ, acc. Οὖτιν, Nobody, Noman, a fallacious name assumed by Odysseus (with a punning allusion to μήτις and μῆτις, v. Od. 20.20) to deceive Polyphemus, 9.366, 408, cf. E. Cyc. 549, 672 sq., Ar. V. 184 sq.
- 2 name of a fallacy, περὶ τοῦ οὔτιδος, title of work by Chrysippus, D.L. 7.198, cf. 82.
1. niemand, niets:
2. adv. n. acc.
3.
- 1no one ἀπέοντος δʼ οὔτις ἔνδειξεν λάχος Ἀελίου O. 7.58 εὑρίσκοντο τιμάν, οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει P. 1.49 οὔτις ἑκὼν κακὸν εὕρετο fr. 226.
- Ino one or nobody, Lat. nemo, nullus, neut. nothing, Lat. nihil, Hom., etc.: —οὐδείς being used in Prose.
- 2neut. οὔτι as adv. not a whit, by no means, not at all, Il., Hdt., Attic
- IIas prop. n. with changed accent,
-
…ʼγώ. τέθνηκας, φίλτατʼ Αἰγίσθου βία. φιλεῖς τὸν ἄνδρα ; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ κείσῃ · θανόντα δʼ οὔτι μὴ προδῷς ποτε. ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δʼ αἴδεσαι, τέκνον, μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…κατήκουσα Σάμῳ καταντίον, ἐς τὴν συλλεγόμενοι ἀπὸ τῶν πολίων Ἴωνες ἄγεσκον ὁρτὴν τῇ ἔθεντο οὔνομα Πανιώνια. πεπόνθασι δὲ οὔτι μοῦναι αἱ Ἰώνων ὁρταὶ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ Ἑλλήνων πάντων ὁμοίως πᾶσαι ἐς τὠυτὸ γράμμα τελευτῶσι, κατά περ τῶν…
Herodotus, The Histories
-
…θνητοῖς μεγίστων διάδοχοι μοχθημάτων γένοινθʼ, ὑφʼ ἅρμα τʼ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς. θαλασσόπλαγκτα δʼ οὔτις ἄλλος ἀντʼ ἐμοῦ λινόπτερʼ ηὗρε ναυτίλων ὀχήματα. τοιαῦτα μηχανήματʼ ἐξευρὼν τάλας βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμʼ ὅτῳ τῆς…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…δεδοικὼς μηδὲν ἔνδικος βροτῶν ; τοιόνδε τοι ταρβοῦντες ἐνδίκως σέβας ἔρυμά τε χώρας καὶ πόλεως σωτήριον ἔχοιτʼ ἄν, οἷον οὔτις ἀνθρώπων ἔχει, οὔτʼ ἐν Σκύθῃσιν οὔτε Πέλοπος ἐν τόποις. κερδῶν ἄθικτον τοῦτο βουλευτήριον, αἰδοῖον, ὀξύθυμον ,…
Aeschylus, Eumenides
-
…λύσειεν, ἔστι τοῦδʼ ἄκος καὶ κάρτα πολλὴ μηχανὴ λυτήριος · ἀνδρὸς δʼ ἐπειδὰν αἷμʼ ἀνασπάσῃ κόνις ἅπαξ θανόντος, οὔτις ἔστʼ ἀνάστασις. τούτων ἐπῳδὰς οὐκ ἐποίησεν πατὴρ οὑμός, τὰ δʼ ἄλλα πάντʼ ἄνω τε καὶ κάτω στρέφων τίθησιν…
Aeschylus, Eumenides
-
…γένοιτʼ ἄνευ μητρός · πέλας μάρτυς πάρεστι παῖς Ὀλυμπίου Διός, οὐδʼ ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμμένη, ἀλλʼ οἷον ἔρνος οὔτις ἂν τέκοι θεός. ἐγὼ δέ, Παλλάς, τἄλλα θʼ ὡς ἐπίσταμαι, τὸ σὸν πόλισμα καὶ στρατὸν τεύξω…
Aeschylus, Eumenides
-
…Ἠλέκτρα, σαφῆ. σφῷν δʼ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι νῦν καιρὸς ἔρδειν · νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη, νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον · εἰ δʼ ἐφέξετον, φροντίζεθʼ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροις ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι. οὐκ ἂν…
Sophocles, Electra
-
…σπέος ἄλλυδις ἄλλῃ θεινομένου ῥαίοιτο πρὸς οὔδεϊ, κὰδ δέ κʼ ἐμὸν κῆρ λωφήσειε κακῶν, τά μοι οὐτιδανὸς πόρεν Οὖτις. ὣς εἰπὼν τὸν κριὸν ἀπὸ ἕο πέμπε θύραζε. ἐλθόντες δʼ ἠβαιὸν ἀπὸ σπείους τε καὶ αὐλῆς πρῶτος ὑπʼ…
Homer, Odyssey
-
…κικλήσκουσι μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδʼ ἄλλοι πάντες ἑταῖροι. ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο νηλέι θυμῷ · Οὖτιν ἐγὼ πύματον ἔδομαι μετὰ οἷς ἑτάροισιν, τοὺς δʼ ἄλλους πρόσθεν · τὸ δέ τοι ξεινήιον ἔσται. ἦ καὶ…
Homer, Odyssey
-
…, ἔσται, μὴ τρέσῃς · ἐπεὶ σʼ ἐγὼ καὶ ζῶσαν εἶχον, καὶ θανοῦσʼ ἐμὴ γυνὴ μόνη κεκλήσῃ, κοὔτις ἀντὶ σοῦ ποτε τόνδʼ ἄνδρα νύμφη Θεσσαλὶς προσφθέγξεται. οὐκ ἔστιν οὕτως οὔτε πατρὸς εὐγενοῦς οὔτʼ εἶδος ἄλλως ἐκπρεπεστάτη γυνή…
Euripides, Alcestis