οὐτάω
οὐτάω, to wound, hurt, hit
- Ep. Verb, used sts. in Trag. (never by S.), wound, hurt, hit with any kind of weapon, οὖτα δὲ δουρί Il. 4.525, cf. 11.260, al.; οὐ. ἔγχεϊ 21.402; χαλκῷ 12.427; but prop. opp. βάλλω (q. v.), wound by striking or thrusting, 11.659, etc.: which is more fully expressed by σχεδὸν οὔτασε, 5.458; αὐτοσχεδὸν οὐτάζοντο 7.273; αὐτοσχεδίην οὐτασμένος Od. 11.536: mostly with acc. of pers. or part wounded, c. dupl. acc., Κύπριδα . . οὔτασε χεῖρα Il. 5.458; Ληόκριτον οὖτα . . κενεῶνα Od. 22.294; also οὐ. τινὰ κατὰ χρόα, κατʼ ἰσχίον, κατʼ ἀσπίδα, etc., Il. 12.427 (Pass.), 11.338, 434, al.: more rarely c. acc. rei, σάκος οὔτασε δουρί pierced the shield, 7.258, al., cf. Hes. Sc. 363 (Pass.): c. acc. cogn., ἕλκος, ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνήρ the wound which a man struck me withal, Il. 5.361: hence κατʼ οὐταμένην ὠτειλήν by the wound inflicted, 14.518; so also τὸ ξίφος διανταίαν [πληγήν] . . οὐτᾷ A. Ch. 640 (lyr.).
- 2 sts. generally, wound, like βάλλω, πυρί with lightning, E. Hipp. 684; τοξεύμασιν Id. HF 199, cf. Opp. H. 2.372.
[cf. οὐτάζω.]
3 sing. pa. iterative οὐτήσασκε Il. 22.375 οὔτασκε Il. 15.745.
3 sing. aor. οὖτα Il. 4.525, Il. 5.376, Il. 6.64, Il. 11.490, Il. 14.447, Il. 16.311, Il. 19.53, Il. 20.455, etc. : Od. 22.293, 294.
Nom. pl. masc. pple. of this aor. in pass. sense οὐτάμενοι Il. 11.659, Il. 13.764, Il. 14.128, 379, etc. : Od. 11.40.
Acc. sing. fem. in sim. sense οὐταμένην Il. 14.518, Il. 17.86.
Infin. οὐτάμεναι Il. 21.68, 397 : Od. 9.301, Od. 19.449. οὐτάμεν Il. 5.132, 821.
- 1
To strike or wound by a thrust or lunge : πλευρὰ οὔτησε ξυστῷ Il. 4.469. Cf. Il. 5.132, Il. 6.64, Il. 11.659, Il. 14.128, etc. : Od. 9.301, Od. 11.40, Od. 19.449, 452, Od. 22.293, 294, 356.
In pass. construction with cognate acc. : ψυχὴ κατʼ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτο (the wound thus inflicted) Il. 14.518. Cf. Il. 17.86.
- 2
To thrust a weapon into, pierce (a shield) : ἀσπίδος ὀμφαλὸν οὖτα Il. 13.192. Cf. Il. 13.561.
To thrust (at a shield), deliver a blow (upon it) : οὔτησε κατʼ ἀσπίδα Il. 11.434=Il. 17.43. Cf. Il. 21.400.
- 1
- 1to wound, hurt, hit with any kind of weapon, οὖτα δὲ δουρί, οὐτ. ἔγχεϊ, χαλκῶι, etc., Il.; properly opp. to βάλλω, to wound by striking or thrusting, Il.; cf. οὐτάζω; κατʼ οὐταμένην ὠτειλήν by the wound inflicted, Il.; τὸ ξίφος διανταίαν πληγήν οὐτᾶι Aesch.
- 2sometimes, generally, to wound, like βάλλω, Eur.
-
…. Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον ἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας, οὖτα δὲ δουρὶ νείατον ἐς κενεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε · δούπησεν δὲ πεσών, μέγα δʼ ἤκαχε λαὸν…
Homer, Iliad
-
…ἔτρεψεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως αἴσιμα παρειπών · ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ὤσατο χειρὶ ἥρωʼ Ἄδρηστον · τὸν δὲ κρείων Ἀγαμέμνων οὖτα κατὰ λαπάρην · ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, Ἀτρεΐδης δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βὰς ἐξέσπασε μείλινον ἔγχος. Νέστωρ δʼ Ἀργείοισιν…
Homer, Iliad
-
…ἀνθρώπου πέλεται · περὶ δʼ ἔγχεος αἰχμῇ νεῦρα διεσχίσθη · τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε. Νεστορίδαι δʼ ὃ μὲν οὔτασʼ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος · ἤριπε δὲ προπάροιθε. Μάρις δʼ αὐτοσχεδὰ δουρὶ Ἀντιλόχῳ…
Homer, Iliad
-
…εἴας μακάρεσσι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι τοῖς ἄλλοις · ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἔλθῃσʼ ἐς πόλεμον, τήν γʼ οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ. τοὔνεκα νῦν αὐτός τʼ ἀναχάζομαι ἠδὲ καὶ ἄλλους Ἀργείους ἐκέλευσα ἀλήμεναι ἐνθάδε πάντας · γιγνώσκω γὰρ Ἄρηα…
Homer, Iliad
-
…δύτω. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο · τοὺς δʼ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων · οἰχόμενοι δʼ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχεʼ ἄμειβον · ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε…
Homer, Iliad
-
…νύξεν · ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ. τοὺς μὲν ἔασʼ, ὃ δʼ ἄρʼ Ἱππασίδην Χάροπʼ οὔτασε δουρὶ αὐτοκασίγνητον εὐηφενέος Σώκοιο. τῷ δʼ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς, στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν…
Homer, Iliad
-
…ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κʼ ἐῢ εἴπω. δεῦτʼ ἴομεν πόλεμονδε καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ. ἔνθα δʼ ἔπειτʼ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφʼ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται…
Homer, Iliad
-
…τόνδʼ ἄνδρα μάχης ἐρύσαιο μετελθὼν Τυδεΐδην, ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διὶ πατρὶ μάχοιτο ; Κύπριδα μὲν πρῶτα σχεδὸν οὔτασε χεῖρʼ ἐπὶ καρπῷ, αὐτὰρ ἔπειτʼ αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος. ὣς εἰπὼν αὐτὸς μὲν ἐφέζετο Περγάμῳ ἄκρῃ ,…
Homer, Iliad
-
…ῥα πατρὶ φίλῳ ἕπετο πτολεμίξων ἐς τροίην, οὐδʼ αὖτις ἀφίκετο πατρίδα γαῖαν · ὅς ῥα τότʼ Ἀτρεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν, οὐδὲ διὰ πρὸ δυνήσατο χαλκὸν ἐλάσσαι ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων πάντοσε παπταίνων μή…
Homer, Iliad
-
…ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης. ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παρʼ ὄχθας Σατνιόεντος. τὸν μὲν Ὀϊλιάδης…
Homer, Iliad