πάγκοινος

πάγ-κοινος, ον,

• common to all, νοσήματα Hp. Aër. 2, Gal. 17(1).2; π. σοφισταί Poll. 4.43: mostly poet., π. χώρα, of Olympia, Pi. O. 6.63; παγκοίνοις . . Δηοῦς ἐν κόλποις, of Eleusis, S. Ant. 1120 (lyr.); πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ, i.e. by death, A. Th. 608; ἐξ Ἅιδου παγκοίνου λίμνας S. El. 138 (lyr.); ἓν ἀπέχθημα π. βροτοῖς one object of hate common to all mankind, E. Tr. 425; π. τέρας Pi. Pae. 9.10; στάσις π. all the band together, A. Ch. 458 (lyr.). Adv. -νως Man. 4.506.

πάγκοινος, Allen gemeinsam, allgemein  ; χώρα, Pind. Ol. 6.63 ; πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη, Aesch. Spt. 590 ; στάσις, Ch. 451 ; ἐξ Ἀΐδα παγκοίνου λίμνας, Soph. El. 136 ; παγκοίνοις Δηοῦς ἐν κόλποις, Ant. 1106 ; ἀπέχθημα πάγκοινον βροτοῖς, Eur. Troad. 825.
• Adv. παγκοίνως , Maneth. 4.506.

πάγκοινος, -ον

• 1open to all “δεῦρο πάγκοινον ἐς χώραν ἴμεν” Olympia O. 6.63 ἀπήμονα εἰς ὄλβον τινὰ τράποιο Θήβαις, ὦ πότνια, πάγκοινον τέρας i. e. that all have seen, viz. the eclipse of the sun at Thebes Πα. 9. 10. φθέγμα μὲν πάγκοινον ἔγνωκας Πολυμνάστου Κολοφωνίου ἀνδρός i. e. that all may hear fr. 188.

πάγκοινος πάγ-κοινος, ον,

• common to all, Soph.; θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ, i. e. by death, Aesch.; ἓν ἀπέχθημα π. βροτοῖς one object of hate common to all mankind, Eur.; π. στάσις all the band together, Aesch.