παιδοφονεύς
παιδοφονεύς, slayer of children
παιδο-φονεύς, έως, ὁ,
- slayer of children, Ep. acc. -φονῆα, Q.S. 2.322.
παιδο·φονεύς, έως (ὁ) meurtrier d’enfants, Q. Sm. 2, 322.
Étym. π. φονεύω.
παιδοφονεύς, ὁ, Kindermörder, Qu.Sm. 2.322.