παιδοτόκος
παιδοτόκος, favouring child-birth
παιδοτόκος, ον,
- favouring child-birth, Εἰλείθυιαι Orac. ap. Phleg. 37 J.
παιδο·τόκος, ος, ον :
1 qui enfante, Nonn. Jo. 2, 1 ||
2 qui favorise l’enfantement, Oracl. (Phlég. tr. de Longæv. 29, 4, p. 611).
Étym. π. τίκτω.
παιδοτόκος, Kinder gebärend, Sp., wie Nonn.