παλαστιαῖος
παλαστιαῖος, a palm long
πᾰλαστ-ιαῖος, α, ον,
- a palm long, broad, or high, ὕψος π. Hdt. 1.50, cf. IG 2(2).1675.13, 1693,2492.44; later παλαιστιαῖος (q. v.).
παλαστιαῖος, mieux que παλαιστιαῖος, α ou ος, ον [πᾰ] de la mesure d’une παλαστή, Hdt. 1, 50 ||
➳ Dans les inscr. att. παλαστιαῖος, v. Meisterh. p. 14, 16 ; fém. pl. -αῖαι, CIA. 2, add. 832, b, 2, 17, 33 (329 av. J.-C.) et -αῖοι, ibid. 21 ; v. Meisterh. p. 116, § 58, 2.
Étym. παλαστή.
παλαστιαῖος
from πᾰλαστη
παλαστιαῖος, α, ον
- a palm long or broad, Hdt.