παλάμη
παλάμη, the palm of the hand, the hand
- palm of the hand: hence, generally, hand, esp. as used in grasping, παλάμῃ δʼ ἔχε χάλκεον ἔγχος Od. 1.104; ἔγχος ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει Il. 3.338, cf. 1.238, etc.; παλάμᾳ δονέων Pi. P. 1.44.
- 2 hand as used in deeds of violence, ἔπασχον ὑπʼ Ἄρηος παλαμάων by the hands of Ares, Il. 3.128, cf. 5.558, A. Supp. 865 (lyr.); Κυπρογενήας παλάμαισιν Alc. 60: hence, a deed of force, ῥέξαι παλάμαν S. Ph. 1206 (lyr.).
- 3 hand as used in works of art, etc., Il. 15.411, Hes. Th. 580, Sc. 219, 320; ἐργατίναις π. IG 12(2).129 (Mytil.).
- II metaph., cunning, art, device, either in good or bad sense, π. βιότου a device for oneʼs livelihood, Thgn. 624, cf. Hdt. 8.19; esp. of the gods, θεοῦ σὺν παλάμᾳ, θεῶν παλάμαι, παλάμαις Διός, by their arts, Pi. O. 10(11).21, P. 1.48, N. 10.65; ὦ παλάμαι θεῶν S. Ph. 177 (lyr.); πυκνότατος παλάμαις, of Sisyphus, Pi. O. 13.52, cf. A. Pr. 167 (lyr.), etc.; παντοίας πλέκειν παλάμας Ar. V. 645.
- III piece of handiwork, work of art, Hsch. (pl.); πυριγενὴς π., i.e. a sword, E. Or. 820 (lyr.). (Cf. Lat. palma, OE. folm ‘hand’.)
1. handpalm, hand:
2. overdr. kracht, geweld,
3. middel, list:
Bei den Attikern scheint es aber erst sehr spät in Prosa vorzukommen.
-ης, ἡ
[cf. L. palma.]
Locative παλάμηφι Il. 3.338, Il. 16.139 : Od. 17.4.
This form as ablative Il. 3.368.
The hand (thought of in reference to its grasp) : ἐν παλάμῃς φορέουσιν Il. 1.238. Cf. Il. 3.128, 338, Il. 5.558, Il. 8.111, Il. 15.677, etc. : Od. 1.104, Od. 2.10, Od. 5.234, Od. 17.4, 231, Od. 19.577=Od. 21.75.
- Ithe palm of the hand, the hand, Hom., Pind.; πάσχειν τι ὑπʼ Ἄρηος παλαμάων by the hands of Ares, Il.:—hence a deed of force, Soph.
- 2the hand as used in works of art, Hes.
- IImetaph. cunning, art, a device, plan, method, Hdt., etc.; π. βιότου a device for oneʼs livelihood, Theogn.: of the gods, θεοῦ σὺν παλάμᾳ, θεῶν παλάμαι, παλάμαις Διός by their arts, Pind.; παλάμας πλέκειν Ar.; π. πυριγενής a fire-born instrument, i. e. a sword, Eur.
-
…δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται · αἴ κʼ ἔλθῃ πρὸς δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο, πολλά οἱ ἀμφὶ κάρη σφέλα ἀνδρῶν ἐκ παλαμάων πλευραὶ ἀποτρίψουσι δόμον κάτα βαλλομένοιο. ὣς φάτο, καὶ παριὼν λὰξ ἔνθορεν ἀφραδίῃσιν ἰσχίῳ · οὐδέ μιν ἐκτὸς ἀταρπιτοῦ…
Homer, Odyssey
-
…σὺ δʼ ἐν ναῒ ναῒ βάσῃ τάχα θέλεος ἀθέλεος, βίᾳ βίᾳ τε πολλᾷ φροῦδα. βάτεαι βαθυμιτροκακὰ παθῶν ὀλόμεναι παλάμαις. αἰαῖ αἰαῖ. αἲ γὰρ δυσπαλάμως ὄλοιο διʼ ἁλίρρυτον ἄλσος, κατὰ Σαρπηδόνιον χῶμα πολύψαμμον ἀλαθεὶς Εὐρεΐαισιν αὔραις .…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…ἠὲ σίδηρος, ὅ περ κρατερώτατός ἐστιν. οὔρεος ἐν βήσσῃσι δαμαζόμενος πυρὶ κηλέῳ τήκεται ἐν χθονὶ δίῃ ὑφʼ Ἡφαίστου παλάμῃσιν. ὣς ἄρα τήκετο γαῖα σέλαι πυρὸς αἰθομένοιο. ῥῖψε δέ μιν θυμῷ ἀκαχὼν ἐς Τάρταρον εὐρύν. ἐκ δὲ…
Hesiod, Theogony
-
…ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα Τηλέμαχος, φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο, εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει, ἄστυδε ἱέμενος, καὶ ἑὸν προσέειπε συβώτην · ἄττʼ, ἦ τοι μὲν ἐγὼν εἶμʼ ἐς πόλιν ,…
Homer, Odyssey
-
…πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη · νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται. οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι · οὐδέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς · ἀλλʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο…
Homer, Iliad
-
…ἐκλονέοντο. θαῦμα ἰδεῖν καὶ Ζηνὶ βαρυκτύπῳ, οὗ διὰ βουλὰς Ἥφαιστος ποίησε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, ἀρσάμενος παλάμῃσι. τὸ μὲν Διὸς ἄλκιμος υἱὸς πάλλεν ἐπικρατέως · ἐπὶ δʼ ἱππείου θόρε δίφρου, εἴκελος ἀστεροπῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο…
Hesiod, Shield of Heracles
-
…ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων. οἳ δʼ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι ῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν · ἄλλοτε δʼ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι. πολλὸς δʼ ἱμερόεντα χορὸν…
Homer, Iliad
-
…ἦ τʼ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος · νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδʼ ἔβαλόν μιν. ἦ καὶ ἐπαΐξας κόρυθος λάβεν ἱπποδασείης, ἕλκε δʼ ἐπιστρέψας μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς ·…
Homer, Iliad
-
…βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀίξασα, στῆ δʼ Ἰθάκης ἐνὶ δήμῳ ἐπὶ προθύροις Ὀδυσῆος, οὐδοῦ ἐπʼ αὐλείου · παλάμῃ δʼ ἔχε χάλκεον ἔγχος, εἰδομένη ξείνῳ, Ταφίων ἡγήτορι Μέντῃ. εὗρε δʼ ἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας. οἱ μὲν…
Homer, Odyssey
-
…χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέρʼ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας. οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ · τὼ καί μιν λαοὶ μὲν…
Homer, Iliad