Παλαμήδης
Παλαμήδης, the Inventor
Πᾰλᾰμήδης, ὁ, voc. ες Ar. Ra. 1451; gen. ους E. Or. 433, etc.; dat. ει Pl. Ap. 41b, εϊ Q.S. 5.198; acc. η Pl. Ep. 311b, εα E. IA 198 (lyr.); but some forms occur of 1 decl., dat. ῃ Hsch. s.v. ἄκεστρον; acc. ην Pl. Phdr. 261d: (παλάμη):—
- Palamedes, i.e. the Inventor, Ar. Th. 770, Ra. 1451, Paus. 2.20.3:—hence Adj. Πᾰλᾰμήδειος, α, ον, worthy of Palamedes, ingenious, βούλευμα Alciphr. 3.4; ἀβάκιον EM 666.21; also Πᾰλᾰμηδικός, ή, όν, Π. τοὐξεύρημα Eup. 351.6.
Παλαμήδης, ους (ὁ) [ᾰᾰ] Palamède, fils de Nauplios et célèbre pour son esprit inventif, Xén. Ap. 26, etc. ; Plat. Ap. 41b, etc. ; Eur. Or. 433 ; p. ext. en parl. de tout homme ingénieux, d’esprit inventif, Plat. Ep. 311a, etc. ||
➳ Voc. Παλάμηδες, Ar. Ran. 1451, etc. ; dat. épq. -εϊ, Q. Sm. 5, 198 ; acc. -ην, Plat. Phædr. 261d, etc. ; ou -η, Plat. Ep. 311b.
Étym. παλάμη.
Παλαμήδης son of Nauplios, killed at Troy. test., Ael. Aristid., 2. 339 Dind., καίτοι τίς οὐκ ἂν φήσειεν οὑτωσὶ πολλὴν εἶναι τὴν ἀλογίαν, ὄντα μὲν αὐτὸν (= Παλαμήδεα) κυριώτερον τοῦ Ὀδυσσέως εἰς σοφίας λόγον, ὡς ἔφη Πίνδαρος, εἶθʼ ἡττηθῆναι ὑπὸ τοῦ χείρονος; fr. 260.
Παλαμήδης, ου, ὁ,
παλάμη
- name of a hero, the Inventor, Ar., etc.