πανηγυρισμός
πανηγυρισμός, celebration of a πανήγυρις
πᾰνηγῠρ-ισμός, ὁ,
- celebration of a πανήγυρις, LXX Wi. 15.12, D.H. 7.71, etc.; display, ostentation, Plu. An seni 2.791b, etc.
πανηγυρισμός, οῦ (ὁ) [ᾰῠ]
1 célébration d’une fête solennelle, DH. 7, 71, etc. ||
2 fig. pompe, ostentation, Plut. M. 791b, etc.
Étym. πανηγυρίζω.
πανηγυρισμός, ὁ, das Begehen, Feiern einer πανήγυρις ; Dion.Hal. 7.71 ; Plut. Cleomen. 12, öfter.