πανημαδόν
πᾰν-ημᾰδόν, Adv., = sq., Max. 182, Orac. ap. Oenom. ap. Eus. PE 5.22.
πανημαδόν [ᾰᾰ] adv. c. le suiv. Max. π. κατ. 182 ; Oracl. (Œnom. dans Eus. P.E. 214a).
Étym. πανῆμαρ, -δον.
πανημαδόν, sp.D., = πανῆμαρ, wie Opp. Hal. 3.360, l.d. ; Hesych. erkl. διὰ βίου.