πανηγυριστής
πανηγυριστής, one who attends a πανήγυρις
πᾰνηγῠρ-ιστής, οῦ, ὁ,
- one who attends a πανήγυρις, Str. 17.1.17, Luc. Herod. 2, Pseudol. 5, Poll. 1.34.
παν·ηγυριστής, οῦ (ὁ) [ᾰῠ] qui se rend à une fête solennelle, Luc. Pseud. 5, etc.
Étym. πανηγυρίζω.
πανηγυριστής, ὁ, der eine πανήγυρις mitfeiert, begeht, Luc. Her. 2, 8 u. öfter.
πανηγυριστής
πᾰνηγῠριστής, οῦ, ὁ,
- one who attends a πανήγυρις, Luc.