παντειδήμων
παντειδήμων, know-all
παντειδήμων, ονος, ὁ,
- a know-all, Phld. Vit. p.32 J.
παντ·ειδήμων, gén. ονος (ὁ, ἡ) qui prétend tout savoir, qui sait tout, Philod. De sup. 15, 17.
Étym. π. εἰδέναι.