πάντρομος
πάντρομος, all-trembling
πάν-τρομος, ον,
- all-trembling, timid, πελειάς A. Th. 294 (lyr.).
πάν·τρομος, ος, ον, tout tremblant, Eschl. Sept. 294.
Étym. π. τρέμω.
πάντρομος, ganz zitternd, πελειάς, Aesch. Spt. 276, v.l. πάντροφος.
πάντρομος
πάν-τρομος, ον,
τρέμω
- all-trembling, Aesch.