παρέσχατος
παρέσχατος, last but one
παρέσχᾰτος, ον,
- last but one, Ph. 2.66: fem. παρεσχάτη (sc. συλλαβή), penultimate, Apollon. Lex. s.v. ἀγρονόμοι.
παρ·έσχατος, ος, ον [ᾰ] avant-dernier, Phil. 2, 66, etc.
Étym. π. ἔ.
παρέσχατος, ον, der vorletzte, Sp., bes. Gramm., vgl. Schaefer Greg.Cor. p. 65.