παραίβολος

παραί-βολος, ον, poet. for παράβολος.

παραίβολος, poet. st. παράβολος ; παραίβολα κερτομεῖν, wahrscheinlich wie παραβλήδην ἀγορεύειν, sich mit scherzhaften Seitenblicken od. Seitenhieben necken, Hom. h.Merc. 56.