παραιβάτης
παραιβάτης, one who stands beside
παραιβάτης, ου (ὁ) [βᾰ] poét. et att. c. παραβάτης, Il. 23, 132 ; Eur. Suppl. 677 ||
➳ Dans une inscr. att. CIA. 1, 5, 1 (500/456 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 157, § 76, 6.
παραιβάτης, ὁ, poet. st. παραβάτης ; Il. 23.132 ; Eur. Suppl. 699.
παραιβάτης
ὁ
[παραι- 2 + βα-, βαίνω. He that goes beside.]
The fighting man in a warchariot as distinguished from the ἡνίοχος or driver : παραιβάται ἡνίοχοί τε Il. 23.132.
παραιβάτης (βαίνω): one who stands beside the charioteer and fights, ‘chariot-fighter,’ pl., Il. 23.132†.