παραρρητός
παραρρητός, that may be moved by words
παρα-ρρητός, ή, όν, of persons,
- that may be moved by words, π. ἐπέεσσιν Il. 9.526.
- II of words, persuasive, παραρρητοῖσι πιθέσθαι 13.726.
παραρρητός, ή, όν :
1 qu’on peut fléchir ou persuader, Il. 9, 526 ||
2 qu’on dit pour persuader : τὰ παραρρητά, Il. 13, 726, conseils, avis, avertissements.
Étym. π. ῥητός.
παραρρητός, ή, όν, akt., der sich zureden, besänftigen, durch Worte bewegen läßt, δωρητοί τε πέλοντο παραρρητοί τʼ ἐπέεσσιν Il. 9.522 ; – pass., zu Einem gesprochen, ἀμήχανός ἐσσι παραρρητοῖσι πιθέσθαι, Zureden, Ermahnungen zu folgen, 13.726, Schol. παρηγορικοῖς λόγοις, wie auch die VLL erklären.
παραρρητός
[παρα- 4 + ῥη-, εἴρω2.]
Open to persuasion Il. 9.526.
Absol. in pl., words of persuasion : παραρρητοῖσι πιθέσθαι Il. 13.726.
παραρρητός (ῥηθῆναι): to be prevailed upon, placable; neut. pl. as subst., words of persuasion, Il. 13.726.
παραρρητός
παραρ-ρητός, ή, όν
- Iof persons, that may be moved by words, Il.
- IIof words, persuasive, Il.