παραρρήγνυμι

παρα-ρρήγνῡμι or παραρρηγνύω (Plu. Fab. 19),

• break at the side, esp. break a line of battle, Th. 4.96; π. τοῦ πύργου μέρος make a breach in it, Polyaen. 2.27.2:—Pass., to be broken, Th. 5.73, 6.70, Arr. An. 2.22.7, 4.26.5.
• • • 2 metaph., break through, violate, τὸν νόμον Them. Or. 15.190b, cf. Or. 16.212d.
  • II Pass., with pf. 2 παρέρρωγα, break or burst at the side, παρέρρωγεν ποδὸς φλέψ S. Ph. 824; χιτωνίου παραρραγέντος Ar. Ra. 414 (lyr.); τὰ παρερρωγότα τῆς ὀρεινῆς broken ground, ravines, Plu. Alex. 17; τὸ παρερρωγὸς τοῦ στρατεύματος Arr. An. 2.11.1.
  • • 2 φωνὴ παρερρωγυῖα broken (by passion), Thphr. Char. 6.7; so τραχυνόμενον τῇ φωνῇ καὶ παραρρηγνύμενον Plu. TG 2.

παραρρήγνυμι, (ῥήγνυμι), zerreißen ; χιτωνίου παραρραγέντος, Ar. Ran. 412 ; perf. intr. παρέρρωγεν, Soph. Phil. 813, wie ὑποφαίνουσάν τι τοῦ πέπλου παρερρωγός, Plut. Lucull. 11 ; τὰς γνάθους παραρρηγνύς, Poll. 8.77 ; – zersprengen, eine Schlachtreihe, Thuc. 6.70 u. Folgde. – Pass., διʼ ὀργήν, vor Zorn bersten, Plut. T.Gracch. 2 ; übh. sich leidenschaftlich äußern, Sp.

παραρρήγνυμι or -ύω fut. -ρήξω

• • Ito break at the side, esp. to break a line of battle, Thuc.; and in Pass. to be broken, Thuc.
  • IIPass., aor2 παρερράγην [ᾰ], with perf. 2 act. παρέρρωγα, to break or burst at the side, Soph., Plut.
  • • 2φωνὴ παρερρωγυῖα a voice broken (by passion), Theophr.