παρηγορητέον
παρηγορητέον, one must assuage, remedy
παρηγορ-ητέον,
- one must assuage, remedy, Plu. Frat. 2.486e, Orib. Fr. 1.
παρηγορητέον, vb. de παρηγορέω, Gal. 14, 446 ; Plut. M. 486e et f.