παρηκουσμένως
παρηκουσμένως, negligently
παρηκουσμένως, Adv., (παρακούω)
- negligently, Iamb. VP 29.157.
παρηκουσμένως, adv. avec négligence ou indocilité, Jambl. V. Pyth. 332 Migne.
Étym. part. pf. pass. de παρακούω.
παρηκουσμένως, adv. part. perf. pass. von παρακούω, adv. zu παρήκοος, Iambl. v. P. 157.