παρήγορος

παρήγορ-ος, Dor. παρᾱγ-, ον, (ἀγορεύω)

• consoling, soothing, μῦθοι A.R. 1.479: as Subst., comforter, S. El. 229 (lyr.), Epigr.Gr. 344; Παρήγορος, ἡ, personified, Paus. 1.43.6.
• • • 2 c. gen., π. δίψης καὶ λιμοῦ assuaging them, M.Ant. (?) ap. Justin.M. Apol. 1.71.

παρήγορος, zuredend, ermunternd, tröstend ; Soph. El. 224 ; Ap.Rh. 1.479 ; παίγνια, Agath. 23 (V.297); auch in später Prosa ; – ἡ Παρήγορος, die Göttin der Ueberredung, Πειθώ, Paus. 1.43.6.

παρήγορος ἀγορεύω

• consoling, and as Subst. a comforter, Soph.