πελεμίζω
πελεμίζω, to shake, to make to quiver
πελεμίζω, Ep. inf. -έμεν Il. 16.766: Ep. aor. πελέμιξα 21.176:— Pass., Hes. Th. 458: Ep. impf. πελεμίζετο Il. 8.443: aor. πελεμίχθην 17.528:—
- Ep. Verb, shake, cause to quiver or tremble, βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην Il. 16.766; τρὶς μέν μιν πελέμιξεν 21.176; οὐρίαχον πελέμιζεν ἔγχεος 13.443; π. [τόξον] struggle at the bow, in order to bend it, Od. 21.125:—Pass., to be shaken, tremble, quake, ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος Il. 8.443, cf. Hes. Th. 842; ὑπὸ βροντῆς πελεμίζεται εὐρεῖα χθών ib. 458; ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος it quivered, Il. 17.528; πελεμίζετο γυῖα θεοῖο Emp. 31.
- 2 shake or drive from his post, Il. 16.108: aor. Pass., χασσάμενος πελεμίχθη 4.535; πελεμιζόμενος ὑπὸ λόγχᾳ Pi. N. 8.29.
πελεμίζω :
1 mouvoir avec force : τόξον, Od. 21, 125, tendre un arc avec force ||
2 agiter, secouer, ébranler, Il. 13, 443 ; 16, 108, 766 ; 21, 176, etc. ; au pass. être agité ou ébranlé fortement, Il. 8, 443 ; 17, 528 ; Hés. Th. 458, 842 ; 4, 535 ; 5, 626 ||
3 repousser avec force, à l’ao. pass. être repoussé avec force, Il. 13, 148 ; 16, 612 ; 17, 528 ||
➳ Act. seul. prés., impf. et ao. épq. (dans Hom. sans augm. cf. ἐλελίζω) πελέμιξα, Il. 21, 176 ; A. Rh. 2, 92 ; pass. prés. impf. 3 sg. épq. πελεμίζετο, Hés. Th. 458 ; et ao. épq. πελεμίχθην, Il. 4, 535 ; 5, 626 ; 13, 148.
Étym. p.-ê. pré-grec.
1. act. met acc., causat. doen schudden, schokken:
2. med.-pass., intrans. staan te schudden:
πελεμίζω, (πάλλω), fut. πελεμίξω, aor. pass. ἐπελεμίχθην, bei Hom. stets ohne Augm., wie ἐλελίζω, schwingen, schwenken, in heftige Bewegung versetzen ; βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην, Il. 16.766 ; τρὶς μέν μιν πελέμιξεν, 21.176, vgl. 13.443 ; auch τόξον, den Bogen mit großer Anstrengung zu spannen versuchen, wobei er heftig bewegt werden mußte, Od. 21.125.
Pass. u. med. sich heftig bewegen, erzittern, erbeben ; τῶνδʼ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος, Il. 8.443 ; ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη, 4.535, d.i. mit Gewalt zurückgedrängt werden, wie Pind. πελεμιζόμενοι ὑπὸ λόγχᾳ, N. 8.29, u. sp.D., Paul.Sil. 71 (X.74) u. öfter in der Anth.
Pass. u. med. sich heftig bewegen, erzittern, erbeben ; τῶνδʼ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος, Il. 8.443 ; ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη, 4.535, d.i. mit Gewalt zurückgedrängt werden, wie Pind. πελεμιζόμενοι ὑπὸ λόγχᾳ, N. 8.29, u. sp.D., Paul.Sil. 71 (X.74) u. öfter in der Anth.
πελεμίζω
3 sing. aor. πελέμιξε Il. 21.176 : Od. 21.125.
Infin. πελεμίξαι Il. 16.108.
3 sing. aor. pass. πελεμίχθη Il. 4.535, Il. 5.626, Il. 13.148, Il. 16.612, Il. 17.528.
- 1
To cause to quiver or vibrate, shake : ὕλην Il. 16.766. Cf. Il. 13.443.
To shake or force out of position : [σάκος] Il. 16.108.
To shake in impatience of effort, apply violent force to : τρὶς πελέμιξε μελίην (τόξον) ἐρύσσασθαι μενεαίνων Il. 21.176 : Od. 21.125.
- 2
In pass., to quiver, vibrate, shake : πελεμίζετʼ Ὄλυμπος Il. 8.443. Cf. Il. 16.612=Il. 17.528.
To reel, lose one’s footing, stagger Il. 4.535=Il. 5.626=Il. 13.148.
- 1
πελεμίζω
- 1drive back from oneʼs post [πελεμίζων (coni. Thiersch: πολεμίζων codd.) O. 9.32] ἧ μὰν ἀνόμοιά γε δᾴοισιν ἐν θερμῷ χροὶ ἕλκεα ῥῆξαν πελεμιζόμενοι ὑπʼ ἀλεξιμβρότῳ λόγχᾳ (Wakefield e Σ: πολεμιζόμενοι codd.) N. 8.29
πελεμίζω , aor. inf. πελεμίξαι, pass. ipf. πελεμίζετο, aor. πελεμίχθη: shake, brandish, make to quiver or quake; σάκος, ὕλην, τόξον, Od. 21.125; pass., quake, quiver, Il. 8.443; esp. and often in aor., be forced back, Il. 4.535.
πελεμίζω,
πάλλω
- 1to shake, to make to quiver or tremble, Il.; π. τόξον to struggle at the bow, in order to bend it, Od.:—Pass. to be shaken, to tremble, quiver, quake, Il.
- 2to shake or drive from his post, Il.: Pass., χασσάμενος πελεμίχθη Il.