πελεκυνάριον
πελεκῠνάριον, τό,
- = πέλεκκον, Theo in Ptol. p.311 Manitius (Appendix III to Procl. Hyp.).
πελεκυνάριον, ου (τὸ) c. πέλεκκον, Théon 2 Ptol. p. 162, 9.
πελεκυνάριον, τό, ein rundes Stück Holz, wie der Stiel einer Axt, Sp.