πεμπάζω

πεμπ-άζω, (πέμπε) prop.

• count on the five fingers, i.e. count by fives, and then, generally, count, A. Eu. 748, Thphr. Char. 23.2 (cj.), A.R. 2.975, Plu. E apud Delph. 2.387e, etc.:—Med., ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται (Ep. aor.1 subj.) when he has done counting them all, Od. 4.412.
• • II metaph., count up, reckon over, θεοπροπίας θυμῷ π. A.R. 4.1748:—Med., πάντα νόῳ πεμπάσσατο ib. 350.—In Prose ἀναπεμπάζω is more common. (Aeol. acc. to EM 660.4.)

πεμπάζω, eigtl. an den fünf Fingern abzählen, zu Fünfen abzählen, die älteste, einfachste Zählungsart ; Hom. hat nur das med., ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται, nachdem er alle abgezählt hat, Od. 4.412, ohne daß noch gerade »nach Fünfen« hinzuzudenken ist ; Aesch. im act., πεμπάζετʼ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, Eum. 718, wie Ap.Rh. 2.975, εἴ τις ἕκαστα πεμπάζοι, Schol. ψηφίζοι, μετροῖ ; übertr. πάντα νόῳ πεμπάσσατο, 4.350, wie λογίζομαι, überrechnen, überlegen, vgl. 4.1748 ὁ δʼ ἔπειτα θεοπροπίας Ἑκάτοιο θυμῷ πεμπάζων (s. auch ἀναπεμπάζω). – Plut. Is. et Os. 56 von der Fünfzahl sprechend sagt τὸ ἀριθμήσασθαι πεμπάσασθαι λέγουσιν, u. de εἰ apud Delph. 7 τὸ ἀριθμεῖν οἱ σοφοὶ πεμπάζειν ὠνόμαζον.

πεμπάζω πέμπε

• properly to count on the five fingers, i. e. to count by fives, and then, generally, to count, Aesch.:—so in Mid., ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται (Epic for πεμπάσηται aor1 subj.) when he has done counting them all, Od.