πεμπτάς

πεμπτ-άς, v. πεμπάς.

πεμπτάς, ἡ, = πεντάς ; bei Plat. Phaed. 104a als v.l. , wie Xen. Hell. 7.2.6 ; Sp., wie Plut. de εἰ apud Delph. 7.