πενητεύω
πενητεύω, to be poor
πενητεύω,
- to be poor, Ps.-Phoc. 28, Crates Ep. 18, Phld. Rh. 2.172 S., Nic.Dam. 44.3 J., etc.; π. τινός Emp. 57.3.
πενητεύω, être pauvre, indigent, Phocyl. 26 ; avec le gén. Empéd. 309 Mullach, manquer de.
Étym. πένης.
πενητεύω, arm oder dürftig sein, Phocyl. 26 u. Sp.