About Report a problem

Menu

περίεργος

περίεργος, careful overmuch

περίεργος, ον,
  • taking needless trouble, Lys. 12.35; γραμματικῶν π. γένη AP 11.322 (Antiphan.). Adv. -γως Hp. Decent. 7.
      • 2 officious, meddlesome, Isoc. 5.98, X. Mem. 1.3.1, Men. Sam. 85; π. εἰμι I am a busy-body, Id. Epit. 45; περίεργα βλέπειν look curiously at, c. acc., AP 12.175 (Strat.), cf. Hdn. 5.3.8 (Comp.).
      • 3 of an inquiring mind, Arist. Resp. 480b27; inquisitive, curious, Hdn. 4.12.3 (Sup.); π. παιδία Gal. 6.635; τὸ π. Luc. Alex. 4. Adv. -γως, ἔχειν Astramps. Orac. p.1 H.: Comp. -ότερον, ἔχειν πρός τινα Jul. Or. 4.130d.
    • II Pass., overwrought, elaborate, ὀδμή (perfume) Hp. Praec. 10; φορήματα Ar. Fr. 321; ζωγράφημα Plu. Adul. 2.64a; τὸ τῆς κόμης π. Luc. Nigr. 13; esp. of language or style, ὀνόματα, λόγοι, Aeschin. 3.229, D.H. Lys. 14; τὸ π. Θουκυδίδου Id. Vett.Cens. 3.2: Comp., -οτέρα λέξις Id. Is. 3. Adv. -γως Antyll. ap. Orib. 9.14.7: Comp. -ότερον, ἠσκημένος τὴν κόμην Arr. Epict. 3.1.1; ἐξορχεῖσθαι Hdn. 5.5.3.
      • 2 superfluous, π. καὶ μακρὰ λέγειν Pl. Plt. 286c; ὅπως εἴ τις π. ἀφαιρεθῇ (sc. δαπάνη) Arist. Rh. 1359b27; π. ἐστί τι And. 3.33, cf. Is. 1.31; π. [ἐστι] τὸ λέγειν Arist. Pol. 1315a40, cf. Rh. 1369a8; futile, useless, πόλεμος Isoc. 15.117. Adv. -γως Timocl. 13.4, etc.
      • 3 curious, superstitious, ἱερουργίαι Plu. Alex. 2; τὰ π. curious arts, magic, Act. Ap. 19.19.

Saved

Recent