περδίκιον
περδίκιον, Polygonum maritimum
περδίκ-ιον, τό,
- Dim. of πέρδιξ, Eub. 123, Ephipp. 15.8.
- II a plant, Polygonum maritimum, Thphr. HP 1.6.11; = ἑλξίνη, Dsc. 4.85 (also ἡ περδίκιος βοτάνη Hsch. s.v. ἑλξίνη).
περδίκιον, ου (τὸ) [ῑκ]
1 petite perdrix, perdreau, Eub. et Ephipp. (Com. fr. 3, 268 ; 334) ||
2 pariétaire (d’ord. ἑλξίνη) plante, Th. H.P. 1, 6, 11.
Étym. πέρδιξ.
περδίκιον, τό, dim. von πέρδιξ, Eubul. bei Ath. II.65e. – Ein Kraut, sonst ἑλξίνη, Theophr., Diosc.