περικυλινδέω

περικῠλ-ινδέω, later περι-κυλίω [ῑ], fut. -κυλίσω Vett.Val. 115.21: aor. 1 -εκύλῑσα:—

• roll round, [ὀνίδα] περικυλίσας τοῖν ποδοῖν Ar. Pax 7; περικυλίοντες εἰς τὴν γῆν τὰ σώματα D.H. 9.21, cf. D.S. 18.34:— Pass., of an infant, Sor. 1.85; of the shoulder in reducing dislocation, Gal. 18(1).327: abs., roll about, Pl. Lg. 893e: metaph., to be involved in, βιαίοις πράγμασι Vett.Val. 42.9, cf. Cat.Cod.Astr. 2.206; εἰς ἕτερα πάθη Gal. 19.572.