περικρούω

περικρούω,

• strike off all round, περικρουσθεῖσα πέτρας τε καὶ ὄστρεα having stones and shells knocked off, stripped of them, Pl. R. 611e; ὅταν περικρονσθῶσιν οἱ ἀγκῶνες when the headlands are broken away, by the river overflowing, Str. 12.8.19.
• • • 2 strike all round, ring a metal or earthen vessel, to see if it is cracked, εἴ πῄ τι σαθρὸν ἔχει (ἠχεῖ Wytt.), πᾶν περικρούωμεν Pl. Phlb. 55c: metaph., Iamb. Myst. 8.5: hence περικεκρουμένος unsound, cracked, Com.Adesp. 888.
    • 3 twist round, of a wrestler, Plu. Apophth. Lac. 2.234d.
    • 4 Pass., to be buffeted on every side, ib. Vit. aer. al. 831a.
    • 5 π. πέδας fasten fetters on one, ib. Vitios. 499a.

περικρούω, rings herum schlagen, herunterschlagen, περικρουσθεῖσα πέτρας τε καὶ ὄστρεα, wovon Steine und Muscheln rings abgeschlagen sind, Plat. Rep. X.611e ; περικεκρουμένος ἄνθρωπος erkl. Phryn. in B.A. p. 60 οὐχ ὁλόκληρος, übertr., von angebrochenen, abgenutzten Gefäßen ; aber πέδας τινί, Plut. an vitios. ad intelic. sufficiat 3, ist = Fesseln anlegen, anschmieden. – Auch = ein irdenes Gefäß dadurch, daß man rund herum daran schlägt, prüfen, ob es auch keine Risse hat, übh. prüfen, Plat. Phil. 55c.

περικρούω fut. σω

• to strike off all round: Pass., περικρουσθεῖσα πέτρας τε καὶ ὄστρεα having stones and shells knocked off, stript of them, Plat.