περικυκλάς
περικυκλάς, revolving
περικυκλ-άς, άδος, ἡ,
- revolving, Ὧραι Orph. H. 43.5.
περι·κυκλάς, άδος [ᾰδ] adj. f. qui se meut en cercle, Orph. H. 46, 5.
Étym. π. κύκλος.
περικυκλάς, ἡ, die sich rings im Kreise Drehende, Orph. H. 46.5.