περιπλοκή

περιπλοκ-ή, ἡ,

• twining round, interlacing, Arist. HA 540b4; περιπλοκαὶ γυναικῶν Plb. 2.56.7, cf. Luc. Alex. 39, etc.; περιπλοκῆς δεῖται [ὁ κιττός] Plu. QConv. 2.649c.
• • • • b in the philos. of Epicurus, interlacing of atoms, Ep. 1 p.8 U., 2p.44U. (pl.), al.; περιπλοκὴν περιπλέκεσθαι Arist. Fr. 208.
  • II metaph., of one wrestling in argument, Ph. 1.199.
  • • 2 entanglement, complication, POxy. 533.10 (ii/iii A. D.).
    • 3 intricacy, περιπλοκὰς λόγων circumlocutions, E. Ph. 494, cf. Hermog. Meth. 8; περιπλοκὰς λίαν ἐρωτᾷς Antiph. 74.1; τί οὖν . . π. λέγεις; Strato Com. 1.35; χωρὶς -πλοκῆς λέγειν τἀληθῆ M.Ant. 12.1.