περισταχυώδης
περισταχυώδης, with an ear
περιστᾰχῠώδης, ες,
- with an ear or spike (as of corn) growing round or on it, μίσχοι Thphr. HP 4.12.2.
περι·σταχυώδης, ης, ες [ᾰ] entouré d’épillets, en parl. de l’axe d’un épi, Th. H.P. 4, 13, 2.
Étym. π. στάχυς, -ωδης.
περισταχυώδης, ες, rings um die Aehre, Theophr.