πικρία

πικρ-ία, ἡ,

• bitterness:
• • • 1 of taste, Thphr. CP 6.10.7, Od. 32, LXX Je. 15.17, Placit. 3.16.2, Dsc. 1.61, etc.
    • 2 of temper, τὴν ἀπὸ τῆς ψυχῆς π. D. 21.204, cf. 25.84, Ep. 3.33, Arist. VV 1251a4, Phld. Ir. p.56 W.; ἡ ἐπὶ τοῖς γεγονόσι π. Plb. 15.4.11; πρὸς τὸν δῆμον Plu. Cor. 15; ἡ ἐν τοῖς λόγοις π. D.S. 16.88; λόγος π. ἔχων μεμιγμένην χάριτι Plu. Lyc. 19.
    • 3 of circumstances, ἡ τοῦ καιροῦ π. BGU 417.5 (ii/iii A. D.).

πικρία, ἡ, Bitterkeit, LXX ; gew. übertr., Erbitterung, Zorn, auch Strenge, Härte, bei Dem. 25.83 der ὠμότης entsprechend, u. öfter ; ἡ ἐπὶ τοῖς γεγονόσι πικρία, Pol. 15.4.11 ; καὶ ἀθυρογλωσσία τοῦ συγγραφέως, 8.12.1 ; πρὸς τὸν δῆμον, Plut. Coriol. 15.

πικρία, ἡ, πικρός

• bitterness, of temper, Dem., Plut.