πικρός

πικρός, ά, όν, poet. also ός, όν Od. 4.406:—prop.

• pointed, sharp, keen, ὀϊστός Il. 4.118, al.; βέλεμνα 22.206; γλωχίς S. Tr. 681: metaph., γλώσσης πικροῖς κέντροισι E. HF 1288.
• • II generally, sharp to the sense:
  • • 1 of taste, pungent, ῥίζα Il. 11.846; ἅλμη Od. 5.323; δάκρυον (v.l. for πυκνόν) 4.153; of salt water, opp. γλυκύς, Hdt. 4.52, cf. 7.35; ἁλμυρὸς καὶ π. Pl. Lg. 705a; πριγλία π. PCair.Zen. 82.8 (iii B.C.); ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς A. Ag. 970; ὑγρότης π., opp. ὀξεῖα, Meno Iatr. 5.13; also of smell, pungent, Od. 4.406; πικρὸν ὀδωδώς Alciphr. 3.59. (This sense prevails in the derived and compd. words.)
    • 2 of feeling, sharp, keen, ὠδῖνες Il. 11.271, S. Tr. 41.
    • 3 of sound, piercing, shrill, οἰμωγά Id. Ph. 189 (lyr.); φθόγγος Id. OC 1610; γόοι, ὄδυρμα, E. Ph. 883, Tr. 1227 (lyr.); πικροτάτη ὄψ Ar. Pax 805 (lyr.).
  • III metaph.,
  • • 1 of things, bitter, esp. of what yields pain instead of expected pleasure, freq. in threats, μὴ τάχα πικρὴν Αἴγυπτον καὶ Κύπρον ἵκηαι (v.l. ἴδηαι) Od. 17.448, cf. Ar. Av. 1045, Th. 883 (lyr.), E. Med. 399, IA 955, Ba. 357, Cyc. 589; π. Σίγειον κατηγόμην S. Ph. 355; τὸ πὰρ δίκαν γλυκὺ πικροτάτα μένει τελευτά Pi. I. 7(6).48, cf. A. Ag. 745 (lyr.); τιμωρία, ἀγῶνες, Id. Pers. 473, S. Aj. 1239; δύαι, χεῖμα, A. Pr. 180 (lyr.), Ag. 198 (lyr.); πικρότερʼ ἀχέων Id. Supp. 875 (lyr.); λόγοι E. Hel. 481; πικροτάτου χρυσοῦ φύλαξ Id. Hec. 772; τὸ δὴ λεγόμενον γλυκὺ πικρῷ μεμειγμένον Pl. Phlb. 46c; ἔχει τι τὸ π. τῆς γεωργίας γλυκύ Men. 795: c. inf., μὴ λίαν πικρὸν εἰπεῖν ᾖ D. 1.26.
    • 2 so of persons, prob. in Sapph. Supp. 4.1 (Comp.); γλυκὺν ὧδε φίλοις ἐχθροῖσι δὲ π. Sol. 13.5, cf. Thgn. 301, A. Ch. 234, Eu. 152 (lyr.), etc.; ἔς τινας Hdt. 1.123: abs., A. Pr. 739, Th 940 (lyr.); π. θεοῖς hateful to them, S. Ph. 254; π. πολίταις E. Med. 224, cf. Supp. 1222; ἐμοὶ π. τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκύς his death is matter of sorrow to me, S. Aj. 966; δαίμων π., of untimely death (Lat. acerbus), IG 3.1338.
    • 3 embittered, angry, πικρὰ ὄρνις S. Ant. 423.
    • 4 relentless, οὐδὲν πικρότερον τῆς ἀνάγκης Antipho 2.2.4; spiteful, mean, vindictive, βάσκανον καὶ πικρὸν καὶ κακόηθες οὐδέν ἐστι πολίτευμα ἐμόν D. 18.108; π. καὶ συκοφάντης Id. 25.45, cf. Arist. Rh. 1368b21, EN 1126a19: in Com. of old men, σκυθρός, π., φειδωλός Men. 10, cf. 825, 843, Georg.Fr. 3. Adv. -ρῶς pedantically, D.H. Lys. 6; with rigid accuracy, Apollon.Cit. 3, Plu. QConv. 2.659f.
  • IV Adv. -ρῶς harshly, bitterly, vindictively, A. Pr. 197, S. OC 990; π. ἐξετάσαι D. 2.27, 18.265; π. ἔχειν τισί, πρός τινας, Id. 10.54, Ep. 3.10; π. φέρειν τι E. Ion 610, cf. Andr. 190; ἔκλαυσε π. Ev.Matt. 26.75: Comp. -ότερον Men. Mon. 659, etc.: Sup. -ότατα Plb. 1.72.3. [ῑ in Hom. and Ep.; ῐ freq. in Trag., as A. Pers. 473, Ag. 970, S. Aj. 500, E. Hec. 772, and in Theoc. 8.74: ι therefore is not long by nature as in μικρός.]

πικρός, bei Dichtern auch 2 Endgn, wie Od. 4.406, eigtl. spitz, scharf (vgl. Buttmann Lexil. I p. 17), ὀϊστός, βέλεμνα, Hom.; γλωχίν, Soph. Trach. 678 ; daher übh. eindringend, scharf auf die Sinne wirkend ;
   a) vom Geschmack, herb, bitter ; ῥίζα, Il. 11.846 ; ἅλμη, Od. 5.322 ; ähnlich δάκρυον, 4.153 ; ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς οἶνος, Aesch. Ag. 944 ; πικρὰν χολὴν κλύζουσι φαρμάκῳ πικρῷ, Soph. frg. 733 ; Ggstz von γλυκύς, Her. 7.35 ; so auch τὸ λεγόμενον πικρῷ γλυκὺ μεμιγμένον, Plat. Phil. 46c ; πικροὶ καὶ χολώδεις χυμοί, Tim. 86e.
   b) vom Geruch, durchdringend, Od. 4.406.
   c) vom Gefühl, stechend, schneidend, tief schmerzend, ὠδῖνες, Il. 11.271, wie Soph. Trach. 41, u. eben so, πικροῦ τοῦδʼ αἰόλου κνώδοντος, Aj. 1003.
   d) vom Gehör, durchdringend, scharf, gellend, bes. von sehr hohen, das Trommelfell schmerzhaft reizenden Tönen, Ar. Pax 795, πικρᾶς οἰμωγᾶς, Soph. Phil. 189, φθόγγος, O.C. 1606, u. ä., πικρᾶς ὄρνιθος ὀξὺν φθόγγον, Ant. 419.
   e) überh. schmerzhaft, widerwärtig, wodurch man sich verletzt, gekränkt fühlt, Od. 17.448 ; πικροτάτα τελευτά, Pind. I. 6.43 ; δύαι, Aesch. Prom. 178 ; τιμωρία, Pers. 465 ; γάμου πικρὰς τελευτάς, Ag. 725, λύπη, Soph. bl. 644 ; ἀγῶνες, Aj. 1218 ; vgl. πικρὰν δοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι, El. 462 ; νόστος, Eur. Phoen. 956 ; λύπη, Or. 1105 ; πικροτάτους δεσμούς, Bacch. 634 ; πικροὺς ἰγώ σοι δείξω νόμους, Ar. Av. 1045 ; u. in Prosa ; ούδὲν τῆς ἀνάγκης πικρότερον, Antiph. 2 β 4 ; χαλεπὴν καὶ σφόδρα πικρὰν γειτονίαν, Plat. Legg. VIII.843c ; λόγοι, Gorg. 522b.
   f) auch von Personen, heftig, jähzornig, bes. feindselig, τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς, Aesch. Ch. 232 ; ἄθεον ἄνδρα καὶ τοκεῦσιν πικρόν, Eum 147 ; πικρὸς πολίταις ἐστίν, Eur. Med. 224, u. öfter ; εἴς τινα, Her. 1.123 ; πονηρὸς καὶ πικρὸς καὶ συκοφάντης vrbdt Dem. 25.45 ; u. so adv., ὠμῶς καὶ πικρῶς ἔχειν ἐπί τινι, ib. 83 ; τύραννος, Pol. 7.13.7 ; δικαστής, streng, 5.41.3 ; καὶ ἀπαραίτητος u. ä. oft (vgl. Arist. eth. 4.11); u. so auch im
• adv., πικρῶς διακεῖσθαι πρός τινα, 4.14.1 ; πικρότατα χρῆσθαί τινι, 1.72.3, u. a.Sp.
[Hom. braucht ι lang, es findet sich aber auch kurz, Soph. Aj. 500, Theocr. 8.74.]

πικρός

-ή, -όν (in Od. 4.406 of two terminations)

[prob. πικ-, πευκ-. Cf. πευκεδανός.]

• • 1

    Sharppointed, sharp, keen, piercing : ὀϊστόν Il. 4.118. Cf. Il. 4.134, Il. 22.206, etc. : Od. 22.8.

  • 2

    Of pain, acute, piercing, darting : ὠδῖνας Il. 11.271.

  • 3

    Pungent or bitter to the taste : ῥίζαν Il. 11.846. Cf. Od. 5.323.

    Pungent to the smell : ὀδμήν Od. 4.406.

  • 4

    Fig. : μὴ πικρὴν αἴγυπτον ἵκηαι Od. 17.448 (you prate of Egypt. You will find yourself in a sorry sort of Egypt, i.e. in trouble).

πῐκρός

• 1bitter τὸ δὲ πὰρ δίκαν γλυκὺ πικροτάτα μένει τελευτά I. 7.48 πικρο[τά]τᾳν κλάγεν ἀγγε[λία]ν ζαμενε[ fr. 169. 34.

πικρός : sharp; ὀιστός, βέλεμνα, Il. 22.206; then of taste and smell, bitter, pungent, Il. 11.846, Od. 4.406; and met., of feelings, ‘bitter,’ ‘hateful,’ Od. 17.448.

πικρός, ά, όν from πεύκη

• • Iproperly pointed, sharp, keen, ὀϊστός Il.; γλωχίς Soph.;metaph., γλώσσης πικροῖς κέντροισι Eur.
  • IIgenerally, sharp to the senses:
  • • 1of taste, sharp, pungent, bitter, Hom., Hdt.:—so of smell, Od.
    • 2of feeling, sharp, keen, ὠδῖνες Il., Soph.
    • 3of sound, sharp, piercing, shrill, οἰμωγή, φθόγγος Soph.; γόοι Eur.
  • IIImetaph.,
  • • 1of things, bitter, cruel, Od., Attic
    • 2of persons, bitter, malignant, Solon., Hdt., Attic; πικρὸς θεοῖς hateful to the gods, Soph.; πικρὸς πολίταις Eur.
    • 3embittered, sorrowing, Soph.
• Bcomp. -ότερος, Sup. -ότατος Pind., etc.
• Cadv. πικρῶς, bitterly, cruelly, Aesch., Soph.; π. ἔχειν τινί, πρός τινα Dem.; π. φέρειν τι Eur.